Szukaj...
Kolorystyka
Wyświetlanie

GRYOnline.pl:

Facebook GRYOnline.pl Instagram GRYOnline.pl X GRYOnline.pl TikTok GRYOnline.pl Podcast GRYOnline.pl LinkedIn GRYOnline.pl Forum GRYOnline.pl

tvgry.pl:

YouTube tvgry.pl TikTok tvgry.pl Instagram tvgry.pl Discord tvgry.pl Facebook tvgry.pl
Darkwood

Darkwood Oceny

Jak powstają te oceny?
GRYOnline.pl
Średnia z oceny recenzenta, ocen innych redaktorów i pracowników GRYOnline.pl, ocen ekspertów oraz wybranych graczy. Eksperci to czytelnicy i zewnętrzni specjaliści mianowani przez redakcję, a wybrani gracze to czytelnicy, którzy napisali rzetelną recenzję tej gry.
Gracze
Średnia ocen wystawionych przez wszystkich zalogowanych użytkowników GRYOnline.pl. Pokazujemy ją, gdy gra zbierze co najmniej 10 ocen.
Steam
Odsetek pozytywnych recenzji gry w serwisie Steam przeliczony na skalę 0–10, np. 87% pozytywnych recenzji daje ocenę 8.7.
OpenCritic
Średnia ocen mediów zebranych w agregatorze OpenCritic, przeliczona na skalę 0–10.

Kolor kółka zależy od oceny: czerwony poniżej 5.0, żółty od 5.0 do 6.9, zielony od 7.0. Więcej o ocenach w polityce redakcyjnej

Co o grze Darkwood myślą gracze

Główne zalety gry

  • Atmosfera i immersja: Wiele osób chwaliło zdolność gry do tworzenia napiętej, immersyjnej atmosfery, która wzmacnia doświadczenie horroru. Projekt dźwięku i wizualizacje znacząco przyczyniają się do tego klimatu.
  • Unikalne mechaniki rozgrywki: Gra oferuje wyjątkowe podejście do survival horroru, kładąc nacisk na eksplorację, zarządzanie zasobami i styl gry "rozwiąż to sam". Gracze docenili wyzwanie oraz potrzebę dostosowania się do różnych sytuacji.
  • Silna fabuła i lore: Recenzenci podkreślili głębokość fabuły i lore, zauważając, że dodaje to do ogólnego doświadczenia. Postacie i wydarzenia są angażujące, a wielu wyraziło chęć ponownego przejścia gry, aby odkryć wszystkie jej sekrety.
  • Wysoka wartość powtórnej gry: Mechaniki gry i wiele zakończeń zachęcają graczy do ponownego odwiedzania i eksplorowania różnych strategii i ścieżek.

Główne wady gry

  • Poziom trudności: Niektórzy gracze uznali grę za zbyt trudną, z ostrą krzywą uczenia się, co może prowadzić do frustracji, szczególnie dla tych, którzy są nowi w tym gatunku.
  • Mechanika walki: Użytkownicy krytykowali system walki wręcz za to, że jest nieporadny i mało responsywny, co odbiera przyjemność z ogólnego doświadczenia gry.
  • Zarządzanie ekwipunkiem: W kilku recenzjach wspomniano, że ograniczony system ekwipunku może być uciążliwy, wymagając od graczy częstego cofania się i zarządzania zasobami, co może zakłócać płynność gry.
  • Problemy z tempem: Niektórzy gracze czuli, że gra może być czasami wolna, szczególnie podczas zbierania zasobów lub czekania na wydarzenia nocne, co może odbierać zjawisko horroru.

Funkcje lub elementy, których brakuje w grze według użytkowników

  • Różnorodność wrogów: Niektórzy użytkownicy zauważyli brak różnorodności wrogów, co może sprawić, że spotkania będą wydawać się powtarzalne z upływem czasu.
  • Bardziej rozbudowane zarządzanie zasobami: Gracze wyrazili pragnienie bardziej angażującego systemu, który pozwala na większe gromadzenie zasobów i budowanie bazy, ponieważ obecny system wydaje się minimalny i bardziej ukierunkowany na narrację niż na mechaniki przetrwania.
  • Ulepszone mechaniki walki: Sugestie dotyczące lepszej responsywności walki i mechanik były powszechne, ponieważ gracze czuli, że starcia mogą być frustrujące i odbierać zjawisko horroru.
  • Wskazówki lub samouczki: Niektórzy użytkownicy wspomnieli, że czasami czuli się zagubieni, co wskazuje na potrzebę lepszego wprowadzenia lub wskazówek, które pomogą nowym graczom zrozumieć mechaniki gry i cele.

Podsumowanie

  • Ogólnie rzecz biorąc, Darkwood jest chwalony za swoją atmosferę, unikalną rozgrywkę i opowiadanie historii, ale spotyka się z krytyką za poziom trudności, mechanikę walki i zarządzanie ekwipunkiem.

Podsumowanie opinii graczy o grze w serwisie Steam wygenerowane przez AI, . Może zawierać błędy.

Oceny Recenzentów i Ekspertów

9.0
XONE
Pitplayer

Pitplayer

Ekspert

2026.09.15

Właśnie ukończyłem Darkwood. Znakomita "mała" gra. Od paru lat miałem ją i nie tylko ją (kupka wstydu ciągle rośnie) z tyłu głowy do nadrobienia.Plaftorma Xbox series X.Plusy:- klimat tajemnicy, poczucie strachu i zagrożenia,- umiejscowione świata w czasach PRL,- pierwszy, wyżej wspomniany plus dzięki znakomitemu udźwiękowieniu, las szumi, szeleści, coś stuka, skrzypi, odgłos czyichś kroków itp. - to samo w kwestii grafiki i postawienia widok z góry i pole widzenia w postaci stożka, dodaje poczucia zagrożenia i nakazuje ostrożność,- muzyka,- mechanika przetrwania nocy, emocje są, oj są,- dziwaczne postacie, NPC jak i wrogowie,- rozwój postaci i walka choć jest tu trochę zgrzytów, o czym poźniej,- lokacje, starałem się zaglądać gdzie się da ale też pewnie trochę pominąłem,- różne ścieżki ukończenia zadań i pewnie zakończeń, wydaje mi się że miałem jedno z najbardziej pozytywnych. Minusy:- mimo fajnego modelu walki, uniki wydawały mi się beznadziejne i najlepiej było biec na wroga i na koniec skręcać żeby się z nim minąć, po czym atakować go od tyłu, ewentualnie kręcenie się wokół wrogów,- gra ma problem z ekonomią, na początku wszystkiego jest tak mało i jest za drogie, że aż za dużo chyba siedziałem w domku i finalnie gra zajęła mi.... 69dni. Pod koniec natomiast wszystkiego miałem za dużo i tony rzeczy miałem porozrzucane w warsztacie,- jakoś strzelanie mi nie leżało, choć strzelba chyba byłaby ok, użyłem jej raz czy dwa, cisnąłem aby na maksa ulepszyć siekierę i na bagnach w zasadzie nie ginąłem, wcześniej w lesie czułem się gorzej niż w soulsach,- gra nie podpowiada zbytnio jak prowadzić zadania co dodaje uroku ale też powoduje kręcenie się w kółko szukając rozwiązania,- loadingi nie są długie, kilkanaście sekund ale tutaj oczekiwałbym ich bardziej 2-3.Kolejna świetna polska gra, Polacy umieją. Ciekaw jestem jak po latach zaprezentuje się Darkwood 2.

5.0
PC
ArtystaPisarz

ArtystaPisarz

Ekspert

2022.11.27

Zmaganie się z tytułami pokroju "Darkwooda" - z grami wymagającymi, żmudnymi często w rozgrywce - zawsze koniec końców prowadzi mnie do dogłębnych, rozrywających od środka rozterek filozoficznych. Przychodzi mi w nich zazwyczaj (choć nie zawsze) taki moment, w którym staję przed ścianą i nie mam zielonego pojęcia, jakim cudem mógłbym iść dalej, a ściana bezlitośnie raz po raz dźga mnie nożem i wymaga dalszych poświęceń. W tym przypadku doszło do takiej sytuacji po dwudziestu godzinach gry, gdy na dobre osiadłem w Starej Kniei.Te wcześniejsze dwadzieścia godzin było przeważnie bardzo dobrym doświadczeniem (zwróćcie uwagę, że nie napisałem "przyjemnym"). Z horrorami wciąż średnio się lubię, ale ten mnie od razu wciągnął swoją atmosferą. Wyrazisty posmak słowiańskiego Weird East, potęgowany tylko przez dobitnie polskie wątki naprawdę, naprawdę robi tu robotę. Aspekt narracyjny gry nie zawodzi, tyle że... No dobrze, postawmy sprawę jasno. W pewnym momencie gra zamyka dalszy rozwój historii za mozolnym grindem surowców i krążeniem po omacku po świecie który jest bardzo, bardzo niegościnny.Nie będę ukrywał: nie lubię, gdy w grach narracja jest aktywnie i agresywnie blokowana przez żmudną rozgrywkę. Jest to mocna teza, ale rozłóżmy ją na czynniki pierwsze. Zacznę od tego, że tym, co ja osobiście najbardziej w grach lubię, jest narracja, lore, "theming" czy też "falvour". Oczywiście, to nie jest jedyne co sobie cenię, bo wtedy mógłbym się ograniczyć do samych filmów i książek. Uważam, że rozgrywka też jest świetna, a najlepsza jest wtedy, gdy aktywnie współpracuje z narracją w kreowaniu świata, który jest i immersyjny, i interaktywny. Oczywiście zważywszy na to, że nie jestem ani mistrzem zręczności, ani ekspertem od rozwiązywania zagadek, najbardziej lubię, gdy gra wymaga ode mnie akurat tyle, ile jestem w stanie z siebie wykrzesać przed komputerem. Dla każdego będzie to inny poziom, ja np. odpadam już przy co poważniejszych bossach w soulslike'ach. Rozgrywka obok narracji też jest spoko, a czasem nawet może być zamiast niej, wtedy jednak nie może być moim zdaniem żmudna.Rozważmy dwa przykłady gier - "Genshin Impact" i "Pathologic". W "Genshinie" czasem główne misje fabularne zablokowane są za poziomem rozwoju bohatera itp. Wtedy trzeba sięgnąć po wątki poboczne, zwłaszcza te mające więcej rozgrywki niż narracji. Ale rozgrywka w "Genshinie" jest przyjemna - nie ma zbyt wysokiego poziomu trudności a sprawia dużo frajdy, np. w walce. Zupełnie inaczej jest w "Pathologic" - rozgrywka jest bardzo żmudna i bolesna, zupełnie jak w "Darkwood". Tym jednak, co ją ratuje przed skatowaniem takiego gracza jak ja na śmierć jest to, że w tej grze narracyjnie cały czas coś się dzieje. Gracz jest w nieustannym stanie przechodzenia od jednego momentu narracyjnego do drugiego. Żmudna rozgrywka jest tym samym stałym zmaganiem się o tę narrację, a nie grindem z obietnicą, że za parę dobrych godzin coś się wreszcie wydarzy.No więc "Darkwood" staje się w pewnym momencie taką właśnie trzecią opcją. Survival w tej grze jest niezwykle żmudny, zbieranie surowców i zarządzanie ekwipunkiem mozolne, a na dodatek towarzyszy temu wszystkiemu ciągły stres, bo to przecież ma być horror. I w tym momencie, gdy frustracja i nieustanne powielanie tych samych czynności zastępuje aktywny udział w świecie przedstawionym, nawet tym najokropniejszym, ja wysiadam.Zrezygnowałem z "Darkwooda" po ok. dwudziestu godzinach, w Starej Kniei, gdzie po każdej śmierci budzę się z tą samą intencją - dotrzeć do budynku z psami na północy mapy. Ile razy bym nie próbował, tyle razy zabija mnie jakaś cholera albo po drodze, albo w samym budynku. A jeszcze co jakiś czas przychodzi noc i ją też trzeba przeżyć, nie wychodząc z domu. I tu ktoś bardziej zaparty ode mnie powiedziałby "Przecież sprawa jest prosta. Musisz się cofnąć, zebrać więcej zasobów, zrobić sobie lepszą broń, zrobić git gud w walce i progres będzie leżał przed tobą otworem". I zapewne tak jest, ale najzwyczajniej w świecie nie chce mi się tego robić, jeśli wiem, że nie będzie się to wiązało z ciekawymi interakcjami ze światem i fabułą. Odmawiam syzyfowej dłubaniny dla samej dłubaniny. Nie przynosi mi ona satysfakcji z rozgrywki, pójdę szukać jej gdzieś indziej. Nie będę po raz dwusetny walczył z tym samym cholernym bossem w nadziei, że tym razem coś się zmieni.Nie robię tego jednak, wierzcie mi, z lekkim sercem. Część mnie chciałaby git gud i grać w to dalej, i zobaczyć o własnych siłach zakończenie. Byłbym dumny, gdybym mógł tu napisać, że przeszedłem tę grę. I dlatego rodzi się we mnie tak wiele pytań: czy to, że grałem w "Darkwooda", ale go nie przeszedłem czyni ze mnie słabego gracza? Czy jako słaby gracz jestem impostorem, gdy rozmawiam o grach jako genialnym medium, gdy się nimi pasjonuję i badam je w mojej pracy naukowej? Czy słaby gracz ma prawo być i uważać się za rdzennego, dobrze zorientowanego gracza? Czy czas, który spędziłem przy "Darkwoodzie" nie będzie stracony, jeśli okaże się, że tej gry nie przejdę? Czy jeżeli przestanę grać w tę grę to nie wyrobię sobie aby nawyku rezygnowania z gier i w konsekwencji nie przestanę ich w miarę regularnie przechodzić? Czy gracz, który przeszedł 10 gier od A do Z jest lepszym ich znawcą od tego, który zaczął grać w 100, ale nigdy ich nie skończył? Czy sam fakt, że zadaję tego typu pytania nie świadczy o toksycznej merytokracji dominującej w mentalności graczy, której powinienem się wyzbyć? Ale jeżeli ja mam się jej wyzbyć, to czy uzasadnieni są twórcy "Darkwood" w tym, że aktywnie wtłaczają ją w umysł gracza? Czy "Darkwood" można uznać za złą grę, bo promuje niezdrową merytokrację, czy był po prostu dla mnie subiektywnie słabym przeżyciem? Czy aby nie próbuję tutaj uzasadnić mojej frustracji i rozczarowania tą grą, podpisując się po prostu pod szerszy nurt krytyki merytokracji w grach? I jak to świadczy o tych, którym "Darkwood" się autentycznie podobał, którzy przechodzili go wiele razy i na wyższych poziomach trudności? Czemu niektórzy ludzie którzy nie mają dużej wiedzy o teorii gier wideo bardzo lubią "Darkwood" i są w nim świetni, a ja, który na tej teorii zjadłem zęby słabo sobie radzę w tej grze i mi się nie podobała? Czy to jest jednostkowa sytuacja, czy mam na jej podstawie wyciągać dalsze wnioski na temat gier w ogóle? Czy fakt, że nie lubię tej gry nie zbliża mnie do zwolenników teorii, że gry są tylko po to, by sprawiać frajdę i rozrywkę, nawet mimo tego, że się tej teorii deklaratywnie z całych sił przeciwstawiam? Czy wizja artystyczna twórców na trudną rozgrywkę tej gry powinna być skompromitowana przez moją do niej niechęć? Skoro cenzura z góry jest niedopuszczalna, czy cenzura z dołu w postaci negatywnych ocen ma moralne prawo wywierać wpływ na dalszą sztukę? Jak widzicie, takie rozterki, które są dla mnie naprawdę czymś trudnym, mogą ciągnąć się w nieskończoność. Nie lubię tej sytuacji i nie lubię tego, że "Darkwood" mnie w nią wpędziło, nawet jeśli wiem, że nie taka była intencja jego twórców i że tylko część graczy doświadczy tego samego zawodu co ja. Nie mam dobrych odpowiedzi na powyższe pytania, ja się nimi tutaj tylko dzielę. Wiem tyle, że napisanie tego komentarza było dla mnie czymś terapeutycznym. I tyle jest w tym wszystkim dobrego, że w dzisiejszej dobie mam przynajmniej miejsce w Internecie, w którym mogę na spokojnie przepracować moje rozczarowanie tą grą....oczywiście dopóki w komentarzach nie pojawią się nieuprzejme mądrale, które zaczną mi pisać swoje własne komentarze...

Oceny bez recenzji

Redakcja 1

8.5PCMateusz Popielak

Ocena OpenCritic

7.7

71% rekomendacji (44)

Opecritic
4 / 5

Windows Central

Brendan Lowry

Windows Central
9 / 10

GameSpot

Cian Maher

GameSpot
3,5 / 5

Game Rant

Dalton Cooper

Game Rant
7 / 10

Push Square

Liam Croft

Push Square
3,5 / 5

Hardcore Gamer

Chris Shive

Hardcore Gamer

GRYOnline.pl:

Facebook GRYOnline.pl Instagram GRYOnline.pl X GRYOnline.pl TikTok GRYOnline.pl Podcast GRYOnline.pl LinkedIn GRYOnline.pl Forum GRYOnline.pl

tvgry.pl:

YouTube tvgry.pl TikTok tvgry.pl Instagram tvgry.pl Discord tvgry.pl Facebook tvgry.pl