Oceny

Kraina Czarów jest w niebezpieczeństwie. Musisz wrócić do niej, Alicjo, i to nie tylko po to by zmierzyć się z okrutną Królową, ale również po to, by odzyskać po przeżytej tragedii spokój ducha i wewnętrzną równowagę.Polecamy lekturę recenzji i samą grę.

+++ Psychodeliczna, spaczona wizja Krainy Czarów++ Zróżnicowany design poziomów. Etapy z pływaniem, wspinaczkowe, labirynty. Różnią się też stylistyką, która jest pełna niepowtarzalnego klimatu++ Mapy są wielopoziomowe. Często zaprojektowane tak, żeby kluczyć dookoła, a ostatecznie wylądować ledwie kilka metrów od punktu startowego. ++ Wiele przydatnych broni. Warto nimi żonglować, bo każdy wróg ma inne słabości+ Sporo typów wrogów+ Projekt zasobów życia i many, które możliwe są do regenerowania po zabijaniu przeciwników. Zachęca to do optymalizacji doboru broni+ Bardzo dobra, niepokojąca ścieżka dźwiękowa+ Wgląd w psychikę Alicji+ Wysoki, sprawiedliwy poziom trudnościo Przytłaczający klimat sprawia, że trudno grać dłuższe sesjeo Walki z bossami mają ciekawy pomysł na siebie, ale bardzo się dłużą. Są to gąbki na pociski- - Walka z bliska jest niemożliwa. Wszystkich wrogów trzeba eliminować na dystans lub przy użyciu pułapek. Oprócz monotonii takiego stylu walki, spowalnia to rozgrywkę- Sporo przeciwników i miejsc zostało stworzonych jako forma irytacji gracza. Pułapki, które zaprojektowane są tak, żeby za pierwszym razem na pewno w nie wpaść- Lekko przydługawy etap wśród roślin- Początek gry oferuje mało opcji do radzenia sobie z wrogami, co na najwyższym poziomie trudności jest frustrujące- Brak zachęty do eksploracji poziomów. Znajdźki, zwiększenie życia lub obrażeń sprawiłoby, że chętniej zaglądalibyśmy w każdy kąt. Przez to czasem pojawia się myśl by bezmyślnie minąć wszystkich wrogów w drodze do celu- Brak innych ciekawych postaci

Platformówka z domieszką akcji, którą można by nazwać sympatyczną, gdyby nie surrealistyczny, a zarazem genialny setting. W pamięć zapadło mi moje pierwsze "zabójstwo", kiedy to karciany żołnierz, przecięty nożem na pół, wykrwawił się na moich oczach. Albo scena z torturowanymi zającami. Alice nie straszy, ale oferuje w zamian grozę trochę na modłę Silent Hilla – i ciężko oderwać od niej wzrok. Mimo ponad ćwierćwiecza na karku, w Alice gra się zdumiewająco płynnie, a problem z cyklu "gdzie mam teraz iść" w zasadzie tu nie istnieje. Polecam samodzielnie zanurzyć się w odmętach szaleństwa.

7,5h na Wysokim Niepowtarzalny klimat, pokręconego i mrocznego świata Alicji Ciekawa fabuła, z ciężkim tematem i walką ze swoimi demonami Graficznie gra się nie postarzała (ogrywane z edycji Complete MR) Super ścieżka dźwiękowa, dobrze komponująca się z klimatem Bardzo fajna walka, masa broni oraz kombinowanie w jaki sposób pokonać przeciwników - bardzo dużo żonglowania miedzy brońmi Niemożliwe do zapomnienia lokacje - po prostu masakra na jak wysokim poziomie jest tutaj level design Etapy platformowe średniawe Mało zagadek Gra nie do podrobienia, trzeba zagrać

4-11-2022. Dobra gra bardziej nastawiona na walkę niż platformówka chociaż sporo skakania jest w grze. Dziwni przeciwnicy ale nie ma ich zbyt wiele, bossowie już lepiej wypadli ( szczególnie królowa i kapelusznik). Muzyka dziwnie wpływała na odbiór gry całkiem spoko się grało ale jakiś niepokój ciągle towarzyszył.

Własnie ograłem Alicje po raz pierwszy i mimo 22 lat od premiery gra wciąga na całego.Ciekawa i zakręcona fabuła,bardzo fajny projekt poziomów,niesamowita psychodeliczna muzyka,duzo fajnych broni,bardzo dobra walka i sterowanie,sporo roznych zagadek i niepowtarzalny basniowy klimat.Zapis w dowolnym momencie tez na plus.Ciekawie zaprojektowani przeciwnicy i fajne walki z bossami również mogą sie podobac.Gra dzialała u mnie bezproblemowo na Windows 10.Grałem w wersje z polskimi napisami.Co do minusów to na obecne czasy brak wysokich rozdzielczosci panoramicznych i lekko juz kanciasta grafika, za to gra w czasie premiery musiała robic niesamowite wrazenie.Grało sie super.Polecam

American McGee's Alice spowodował u mnie swego czasu opad szczęki i szeroki uśmiech zachwytu. Jest to jedna z najładniejszych gier 2000 roku. A do tego jedna z najlepszych, najbardziej odlotowych i najoryginalniejszych platformówek 3d z widokiem TPP jakie można znaleźć. Gra zachwyciła jakością grafiki, lokacjami, grywalnością, muzyką i oryginalnością pomysłów w gameplayu. Walczy się bardzo przyjemnie, a grywalność jest znakomita. Książka. "Alicja w krainie czarów" zna niemal każdy. Tajemnicza, nieprzewidywalna, wypełniona niesamowitymi postaciami o bajecznych lokacjach przypomina niemal zapis narkotycznego snu. Pomimo, że przeznaczona dla dzieci zawiera sporo ukrytych znaczeń i przekazów. Weszła do kultury masowej czego dowodem są liczne odniesienia w dziełach popkultury jak chocby Matrix. Królicza nora do której wpadła Alicja stała się synonimem nieznanego i niezbadanego. Świat odbity w lustrze żyje własnym życiem. Pisarz dodatkowo był matematykiem. Jego wizja mimo, że surrealistyczna i mroczna jest bardzo spójna.Akcja gry toczy się kilka lat po wydarzeniach z dwóch książek "Alicja w krainie czarów" i "Alicja po drugiej stronie lustra". Rodzice naszej Ali giną w pożarze. Ona zaś popada w chorobliwą apatię. Obwinia się za ich śmierć i kończy w zakładzie dla niezrównoważonych psychicznie. Z małej radosnej dziewczynki przeistacza się w posępną i skrytą nastolatkę. Zmianę charakteru podkreśla też zmiana wyglądu. Sukienka jest brudna i poplamiona krwią oraz naszyto na niej mityczne symbole. Alicja patrzy na świat teraz z mieszanką pogardy, braku zainteresowania i zmęczenia życiem. Pojawia się portal.Świat. Alicja trafia do Krainy czarów lecz nie jest to już kraina jaką pamiętała. Zamiast radosnych stworzeń zamieszkują ją teraz zniewolone istoty. Zamiast słonecznych miejsc wszędzie ruiny i zgliszcza. Coś złego przytrafiło się światu. Źródłem problemów jest królowa serc. Jej chore ambicje zaowocowały bajkową apokalipsą. Świat gry to majstersztyk. Poziomy są bajecznie kolorowe i surrealistycznie piękne. Przepiękne kolory i efekty to jedno. Drugą jest niesamowity wystrój poziomów. Przykładowo wchodzisz do komnaty, a podłoga nagle rozjeżdza się pod nogami. Dwie połówki pokoju odsuwają sie od siebie i okazuje się, że cała komnata zawieszona jest pustce kosmicznej, a nad sobą widzisz kolorowy wir w którym fruwają stoły, zegary i inne elementy. Lokacje są bardzo różnorodne i odjechane.Postacie. Alicja prezentuje się też znakomicie. Podobnie jak większość przeciwników i przyjaciół. Karciani żołnierze są płascy jak należy, figury szachowe poruszają się jak żywe, a niektórzy bossowie to prawdziwa poezja. Soundtrack. Innym elementem, który podnosi jakość gry jest muzyka. Niezwykle trafnie dopasowana do klimatu gry. Niepokojąca i tajemnicza znakomicie podkreśla to co dzieje się na ekranie. Udźwiękownie gry jest bardzo dobrze podkreślone i efekt podwaja się przy graniu na słuchawkach.American McGee's Alice 2000 to jedna z czterech platformówek 3d, które najmocniej wyróżniły się wraz z Super Mario 64 1996, Crash Bandicoot 1996, Rayman 2 1999.

+ Lepsza ciutkę od Alice: Madness Returns+ Połowa broni jak: nóż, karty,+ Ciekawy świat w mózgu Alice: Potwory, postacie, z pomysłem, psychoza mózgowa Alice+ Silnik Quake 3- Niektóre bronie jak: jakaś "różdżka" do krykieta co odbija sie piłke prawym myszy i wali prądem lewym myszy, Kostka z jakimś demonem co jak nie ma wrogów to nas demon atakuje- Skrypty wszędzie, ukartowane wszystko xd- Na poziomie trudności: łatwym za łatwo- Kot niby mądry jak Einstein a wkurzający i nie wiadomo o co mu chodzi, musiałbym sie domyślać z 1 rok po jego 1 tekście o co mu chodzi- Teksty rozmów mogłyby trwać aż do kliknięcia myszki lub o 5-8 sekund dłużej