Nie podzielam tego entuzjazmu, bo to, że gra jest zagadkowa i nie wiadomo, co zrobić w danym momencie, akurat mnie nie bawi. Wolę normalne zagadki czy układanki, które też są w grze.
Jeśli robi się coś pierwszy raz, powinno to być dobrze pokazane i opisane — nawet więcej niż raz, bo jest tego sporo. Nie mam tu na myśli trybu walki, bo ten akurat jest prosty.
Dragon Age: Inkwizycja została zmieszana z błotem za bycie singiel mmo a teraz jakiś mądry inaczej "weteran" będzie bredził jakie to jest dobre. I jeszcze lenistwo PA uznaje za plus (polecam popytać graczy BDO jacy są wściekli na setki questów gdzie bez poradnika możesz stać bez końca i nigdy ich nie ukończysz bo nie wiadomo o co w nich chodzi). A TESO to też ultra crapiszcze.
To się nazywa podwójne standarty :v
Zostało zmieszane z błotem, bo nie dość, że pod względem mechanik było wręcz prostackie, miało mały i nudny do zwiedzania świat to jeszcze była to kontynuacja znanej marki, która raczej była znana z dobrej fabuły, a Inkwizycja nie dowiozła i po tym względem.
Także trzeba być niepoważnym, żeby stawiać znak równości między CD, a DA:I, bo chociaż w założeniu to gry podobne to nie mogłyby być od siebie bardziej różne, gdzie jedna to gra typu sandbox, a druga to typowy, zachodni theme park.
Dla mnie jedna z najbardziej skrajnych gier w jakie grałem - łącząca elementy bardzo dobre, ze skrajnie słabymi.
A ja przyznaję, że po 70 godzinach to singlowe MMO zaczyna mnie nużyć. Jeszcze z pół mapy mam nieodkryte, ale powoli zastanawiam się czy chce mi się ją odkrywać. Jednego jestem całkiem pewien. Jak ją odinstaluję, to już nigdy do niej nie wrócę.
Pod tym względem gra jest rzeczywiście arcymistrzowska. Mam na liczniku 200 godzin i nie czuję żadnego znużenia. Cały czas odkrywam coś nowego. I nie mam na myśli tylko lokacji (choć wciąż nie byłem wszędzie i nie widziałem wszystkiego). Nie spotkałem się jeszcze z tak wciągającą piaskownicą, która oferowałby tyle różnorodnych możliwości kształtowania rozgrywki i odgrywania wielu "ról". Ewenement.
Entuzjazm mija po pewnym czasie, gdy człowiek zdaje sobie sprawę, że mimo dużej ilości mechanik, one są zrobione po łebkach.
Rzuca się w oczy, że dana mechanika została stworzona do konkretnego celu, misji, miejsca, a nie globalnie. To tak jakby prawa fizyki działały w jednym miejscu, a w innym już nie, bo fabularnie nie są potrzebne, mimo że można byłoby je wykorzystać w konkretnej misji. W tej grze jest to nagminne i przez to frustrujące. Próbujesz przejść misje w jakiś sposób, ale się nie da, mimo że wszystkie mechaniko do tego sposobu są w grze.
Np. przebieranie - działa tylko na pojedyncze frakcje i to też nie w pełni. Możesz się przebrać za bandytów, ale nic to nie da. A jak przebierzesz się za Szakala, to już możesz swobodnie chodzić między nimi. Możesz przebrać się za Niedźwiedzi, ale nie będzie to działać w wielu lokacjach. Opis wielu ubrań wskazuje, że służą do przebierania, by zmylić "wroga", ale to bzdura. Są stroje, które opisane są jako, to że dzięki nim wtopisz się w tłum mieszkańców. Mimo skompletowania całego ubrania, nic to nie daje, bo każdy widzi nas jako Szarogrzywego.
W grze jest sporo mechanik związanych ze skradaniem, cichą eliminacją itd. Co z tego, jak to puste mechaniki, których nigdzie nie wykorzystasz.
Do obozu wroga się nie zakradniesz, bo zagęszczenie przeciwników jest tak duże, że nie ma możliwości likwidowania po cichu.
Dlatego uważam, że obecnie takie gry nie mają sensu, bo to tylko udawanie, że gracz może dużo jak w MMO, a tak naprawdę niewiele może.
Myślałem że where winds meet było przekombinowane ale cd go przebiło, gra warta w 200% swojej ceny
GRYOnline.pl:
tvgry.pl:
