Komentarze do wiadomości: W tym miesiącu Netflix usunie klasykę anime, której obejrzenie zaraz może stać się niemożliwe

Mangas Nawet już nie pamiętam ile lat minęło odkąd pierwszy raz obejrzałem Claymore, a nawet 3x3 eyes, ale sam skrawek obrazu z artykułu już mi mówił o czym tutaj będzie mowa. Zgodzę się ewidentnie, że Claymore jest równie zacny co Berserk, pod konceptem dark fantasy. Szkoda że mało jest takich tytułów, ale z drugiej strony wywołuje to większy impent u odbiorcy. Do dzisiaj mam to w ulubionych, zaraz za królem gatunku Berserkiem.
Chyba dlatego gdy ostatnio wychodziły takie tytuły jak: Clevatess, czy taki Sentenced to Be a Hero, albo Jigokuraku, to zwyczajnie wsiąknąłem, ewidentnie czuje niedosyt ilością tytułów dark fantasy.
Ogólnie odnoszę wrażenie że klasyka w tym koncepcie jest bardziej dojrzała niż dzisiejsze tytuły.
Częściej czegoś mi w nich brakuje i nie wiem do końca sam czego, może mniej typowej japońszczyzny? w sensie typowe błyski, super wybuchy, super moce, efekty, umieszczanie głupiutkich słodkich postaci, typowej durnej bez konsekwentnej shonenowości, etc? a zamiast tego, więcej rozwoju od A do Z, powagi, klimatu, brutalności, nieobliczalności, konsenkwencji, dojrzałości, fabuły, relacji między postaciami, gdzie nawet każda blizna ma swoje lore, i tego wpie***lu emocjonalnego, w którym czujesz sie jakby ktoś wepchnął ciebie pod tory z nadjeżdzającym pociągiem, itd. Przez co najbliższym "nowym" tytułem Dark Fantasy ostatnich x lat którym mogę pełnoprawnie nominować jest ewidentnie Re Zero za całokształt(i za to jest to nieliczna topka isekaiów) i powiedzmy Goblin Slayer, gdzie sam GS może jest i prosty, ale ma coś w sobie, co sprawia że czujesz że oglądasz owy gatunek, a nie kolejnego supermana, któremu i tak odrośnie ręka(bo tak), przy słodkiej lolicie u boku, która powtarza jedną linie dialogową jak zawieszony bot, w niby dark fantasy umieszczonym świecie.

Anni1993 Nie da się ukryć, że ten gatunek mocno niedomaga na ilości w ogóle, a jeśli chodzi o poważne serie, jak dwa wspomniane klasyki, to już w ogóle jest "bida z nędzą". Clevatess czy Yuusha-kei ni Shosu dają jakoś radę, ale mnie brakuje w nich szeroko pojętego klimatu. W sensie - wspomniane wyżej klasyki wciągam na raz, bo nie mogę się oderwać, natomiast Clevatess po kilku odcinkach zaczyna być nużący, a Sentenced to Be a Hero wręcz męczy. Pod względem wykonania - nie ma się do czego przyczepić, ale immersja jednak kuleje i nie umiem określić czego w nich brak.

CJzSanAndreas No i?