Poprzednia Zilla była rewelacyjna. Te amerykańskie to ścierwa na 1/10 (nie licząc tej z 2014, ta była dobra, ale już późniejsze to padaczka!) - same efekty, nudne w dodatku, papierowe postaci i marna historyjka. Ale ta japońska? Poezja. Znakomicie napisane postaci, świetnie uchwycona trauma po II wojnie światowej, a i efekty pierwszorzędne (o wiele lepsze niż tandeta z US and A). No i Zilla znowu budzi grozę i jest orgią zniszczenia, a nie pociesznym jaszczurem.
Czekam!
Za to Godzilla Minus One to był naprawdę dobry film. I faktycznie, z dużym wyczuciem podejmuje temat II wojny światowej. Jest tam taka scena, która mi zapadła w pamięć. Jeden z generałów (czy tam oficerów) w przemówieniu prosi byłych marynarzy o pomoc w realizacji planu zabicia Godzilli. Co istotne, on ich faktycznie prosi o tą pomoc, nie zmusza. Część ze słuchających odwraca się i odchodzi mówiąc że maja rodziny, domy itd. Generał jedynie schyla głowę w wyrazie zrozumienia i akceptacji ich decyzji. Wtedy ktoś z tłumu pyta czy plan zakłada, że będą musieli umrzeć. Doktorek za generałem od razu wyskakuje i mówi, że oczywiście, że nie. Pada komentarz, że w takim razie to dużo lepiej niż było na wojnie. Potem słychać kilka motywujących okrzyków i na koniec generał mówi tylko: "Przyjaciele, dziękuję Wam". Totalne odwrócenie tego jak wyglądały zasady panujące w japońskiej armii w czasie wojny. Troszkę zbyt proste i łopatologiczne? Pewnie tak, ale działa.
No i nie wiem, czy tamta Zilla była niedoceniona. Recenzje miała od krytyków bardzo dobre, kasa się zgadzała, a i my, widzowie, jak widać doceniamy. Więc chyba pełen sukces. Dopiero później się zesrało i zrobili kretyńską nawalanką z postaciami... dzieci? WTF? Już pomijam, ze Millie Bobbie Brown na zawsze powinna zniknąć z kina, gdyż aktorką jest wyjątkowo nędzną, ale nawet bez niej to była jakaś padaka.
Tak jest! Zgadzam się z każdym zdaniem o tamtych scenach z Zilli. Musiało minąć troooochę lat i nawet dumny naród Japońców potrafił spojrzeć krytycznie na Cesarstwo Japońskie i dowództwo z czasów drugiej wojny. W 1954 film był krytyką na to, że Amerykańce zrzucili im bombkę i dlatego jaszczur wyrósł. Tutaj posypali wręcz głowę popiołem.
No i ten bohater - żyjący z metką "tchórza", bo nie dał się zabić idąc na bezsensowną rzeź, bo chciał żyć. I teraz musi za to pokutować. Za to że żyje...
Niby film o wielkiej jaszczurce, ale ile tam uniwersalnej treści i traumy!
I Holly ma z niego niesamowity pożytek. Nakręcił kozackiego 'Rogue One' (a ja nawet nie lubię Wojen Gwiezdnych, choć 'Andor' to inna bajka - rewelacja!), najlepszą świetlówkę od czasów "piątki" z lat 80.
"Twórca" ma kiepską treść, ale zachwycił mnie stroną techniczną. On to zrobił za 80 milionów. Kino, które wygląda ja te za 200! Nie wiem jak osiągnął taką jakość, ale zrobił to.
Z kolei te Dinki to bezsprzecznie moje ulubione po... dwójce Spielberga. Nowa trylogia to była śmierdząca kupa Brontozaura - tresowane niczym pieski Raptorki zamiast budzić grozę, niezamierzenie śmieszyły (całą trylogię oceniłem na 2/10, nawet jeśli jedną część nakręcił Bayona, który kiedyś nakręcił świetny "Sierociniec". Tyle, że wtedy produkował go del Toro, a Dinki5 produkował cały sztab holly-dupków.)
Edwards wrócił do korzeni. Ba, on, nawet kopiował poszczególne sceny z dwóch pierwszych odsłon Spielberga (np. sceny z chłodni z jedynki). Byłem pod wrażeniem. Oczywiście nie jest to jakieś wielkie kino. Oceniłem na 6/10. Ale w porównaniu z drugą trylogią na 2/10 każdy, to postęp był :)
Pozdro!
Jak to będzie jak ta ich poprzednia godzilla to będzie niezła padaka - nawet nie chciało mi się tego dziadostwa oglądnąć do końca. Jeden z bardziej przehajpowanych filmów 🙄