Antichamber

Wszystko to tworzy grę, która na każdym kroku manipuluje graczem, ale jednocześnie regularnie uczy go nowych rzeczy. Dlatego w samouczku komputer może nas zwyczajnie okłamać i doprowadzić do śmierci, a skręcenie cztery razy w prawo wcale nie wróci nas do oryginalnej lokacji. Natomiast fakt, że nie da się przeskoczyć przez rozpadlinę nie oznacza, że nie można jej pokonać idąc tyłem. Antichamber regularnie łamie i wypacza wszystkie konwencje, do jakich przyzwyczaiły nas inne gry. Odruchy jakie wyrobiliśmy sobie przez lata interaktywnej zabawy są tutaj wykorzystywane przeciwko nam samym. Jednocześnie zachęcani jesteśmy do krytycznego myślenia i ciągłych eksperymentów, gdyż odkryta metoda na obejście konkretnej przeszkody rzadko kiedy jest skuteczna w innych wyzwaniach.

Akcję obserwujemy z perspektywy pierwszoosobowej, a sterowanie przypomina typowe FPS-y. W późniejszych fragmentach kampanii dostajemy specjalne urządzenie, które potrafi zmieniać otaczającą nas materię. Co pewien czas natykamy się też na symbole zawierające podpowiedzi pomocne w rozwiązywaniu łamigłówek oraz odkrywaniu reguł działania napotykanych mechanizmów. Jednocześnie nigdy nie warto im w pełni ufać. Cały świat ukazany jest w bardzo abstrakcyjnej formie pełnej białych korytarzy pozbawionych tekstur, które często atakowane są przez pulsujące kolory.

Autor opisu gry:
Adrian Werner

Ostatnia aktualizacja opisu: 19 sierpnia 2015