t_pose

Przedmówca samo dobro napisał - pełna zgoda.

Od siebie dodałbym, że kiedy postawisz Lordsów obok DS dostaniesz bardzo podobny zestaw cech. Podobnie skonstruowany świat, postać, rozwój, combat, narracja... Lordsi kopiują gry Fromów bez litości i niewiele nowego sami wprowadzają. Co generalnie źle nie jest, jeśli takie gry lubisz - ja tak, więc korzystam.

Czego Lordsom brak, to głębi. To tak jakby skopiowali DS, ale tylko do pewnego momentu. I tak w Lordsach levele są przerośnięte, przepakowane powtarzalnymi potyczkami, zbyt pogmatwane, łatwo się na nich zgubić. Brak im charakteru i unikatowości. To potrafi znużyć i to już przy pierwszym playthrough. Teoretycznie drugi wymiar świata wprowadza trochę świeżości, ale jak dla mnie często jeszcze bardziej komplikuje ścieżkę niż ją urozmaica. W Soulsach nigdy tego nie uświadczyłem i to mimo przechodzenia każdej części wiele razy. Satysfakcja była zawsze, nawet podczas grindowania dusz i biegania po jednym obszarze kilkudziesięciu okrążeń. W Lordsach biegam nie po expa, tylko dlatego, że nie umiem znaleźć checkpointa, w którym przed chwilą zacząłem :)

Movement i walka w Lordsach też są dużo płytsze i mam wrażenie jakby z każdym przeciwnikiem walczyło się bardzo podobnie. I owszem, daje to satysfakcję, ale to nie to samo co u Fromów, gdzie najprostszy mobek potrafił zaskoczyć kombinacją, która kosiła znaczącą część paska HP. To uczyło pokory, sprawiało, że do walki podchodziło się ostrożnie i uważnie. W Lordsach to takie ciach-ciach z unikiem raz na jakiś czas. A feeling postaci - masy, prędkości, siły ciosów, responsywności - tu nie ma nawet o czym pisać :) Jest good enough i nie więcej.

Lore i świat mają swój klimat, ale i tu - próba skopiowania tylko częściowo udana. Świat nie jest tak spójny i ciekawy, a wszystko co widzimy - ciężko oprzeć się wrażeniu, że gdzieś już było. O świecie Soulsów czy Elden Ringa można prace doktorskie pisać, więc po prostu dodam, że nawet nie wnikając w lore, czuło się ich głębię i spójność dzięki połączeniu designu przeciwników z enviro i przedmiotami. W Lordasch to wszystko jest mniej więcej podobnie - tylko jakby mniej, jakby ostrożniej, na pół gwizdka. Nijako.

Lordsi są dla mnie grą po prostu dobrą, ale pozbawioną swojego DNA, mniej lub bardziej udolnie kopiującą Dark Souls. Gram i bawię się dobrze, ale zapomnę o tej grze tak szybko jak ją skończę.

Ze Sleeping Dogs mam te same wspomnienia. Historia jak z filmów akcji i super fajna walka. Wracałem do tej gry kilka razy i zawsze tak samo dobrze się bawiłem.

Bardzo szkoda, że seria nie była kontynuowana. Rockstar ustawił poprzeczkę tak wysoko, że ciężko się z nim mierzyć, a oczekiwania graczy ciągle rosną. Koszt takich produkcji też jest niebagatelny.

Mam nadzieję, że na rynku znajdzie się miejsce na trochę "mniejsze" gry tego typu, singlowe, nastawione na akcję i liniową fabułę na 15 godzin, a nie sandboxowy świat. Może nowa Mafia trochę odczaruje ten gatunek.