Odpaliłem ten tytuł po wielu latach, głownie ze względu na sentymentalne wspomnienia wielu godzin spędzonych przed nim w dzieciństwie. Gra oferuje dość dużą wolność w prowadzeniu swojego państwa. Gra się w nią całkiem przyjemnie, jednak nie jest to nic odkrywczego, po prostu kolejna strategia z cyklu Europa Universalis.
Pierwszy raz miałem okazję odpalić tą grę na cztery lata po premierze więc nie miałem okazji sprawdzić jak bardzo niedorobiona była na premierę. Jednak ja od pierwszego odpalenia gry wciągnąłem się w nią bez reszty. Ulepszony system parkouru jest po prostu genialny i jednocześnie bardzo intuicyjny. Paryż jako miasto został świetnie oddany; czuć, że to miasto żyje. Na ulicach są tłumy, a na każdym rogu można spotkać protestujących paryżan. Fabuła może nie jest jakaś wybitna, ale bardzo mi się podobał wątek relacji Arno z Elise. Największym minusem jest chyba prawie całkowite pominięcie wątku ws