Komentarze do gry: Balatro

W XGP sie pojawiło więc sobie sprawdziłem. Na pare godzin fajne, być może troche zbyt łatwo przechodzi sie gre po raz pierwszy, zajeło mi to 3-4 podejścia i to bez czytania zasad (poza tym że wiem jak poker wygląda) więc na samym początku robiłem oczywiste błędy. Potem wiadomo jest więcej utrudnień jak to w roguelike ale juz nie ma tej frajdy jak za pierwszym razem.

I brakuje skipowania (albo nie odkryłem tego na padzie), szczególnie jak sie ma te pierwsze etapy, które są katorgą i chcesz jak najszybciej mieć to z głowy zamiast patrzeć jak ci powoli karty odkrywa, kiedy wiesz że i tak je przejdziesz i bardziej zastawnawiasz sie jakie boosty ci w shopie sie pojawią miedzy rundami.

Spoko dla zabicia czasu, ale spodziewałem się czegoś więcej.

Rozdanie o kodzie ALEEB i macie 5 Legendarnych Jokerow w runie :)

++ Bardzo dużo różnych kart i talii
++ Dużo różnych usprawnień, które mogą dać szanse każdej talii
+ Pojedyńcza rozgrywka jest odpowiedniej długości
+ Dobry balans losowości
- - Zrobienie z pokera gry jednoosobowej (nie gramy przeciwko SI) sprawia, że gra sprawia wrażenie pustej, pozbawionej interakcji
- - Gra opiera całą swoją rozgrywkę na podbijaniu numerków w górę. Sprawia to, że gra nabiera bardzo „przeglądarkowej” lub „mobilnej” jakości
- - Wszystko tu trzeba odblokować. Zamiast bawić się na poziomie, który nam odpowiada, to trzeba najpierw rozegrać wiele rozgrywek, które nam na to pozwolą
- - Tragiczna muzyka
- Mało możliwości usprawniających rozgrywkę. Brakuje dziennika akcji (najlepiej z obliczeniami), oznaczania kluczowych kart w swojej ręce itp. Cały interface sprawia wrażenie przeglądarkowego

Balatro to jedna z tych gier, które z pozoru wydają się proste, a w praktyce potrafią wciągnąć na długie godziny. Produkcja od LocalThunk udowadnia, że świeże podejście do znanych mechanik wciąż może zaskakiwać, a gra zrobiona przez samotnego dewelopera z minimalnym nakładem finansowym może stanąć do walki jak równy z równym o tytuł gry roku z produkcjami za grube setki milionów dolarów.

Na pierwszy rzut oka założenia są banalne - gra opiera się na zasadach pokera, ale bardzo szybko okazuje się, że to tylko punkt wyjścia. Kluczową rolę odgrywają tutaj jokery, modyfikatory i różnego rodzaju ulepszenia, które całkowicie zmieniają zasady gry i pozwalają budować unikalne, często wręcz absurdalnie potężne kombinacje.

Największą siłą Balatro jest jego uzależniająca pętla rozgrywki. Każda kolejna partia to nowe możliwości, inne strategie i nieprzewidywalne synergie. Gra nieustannie zachęca do eksperymentowania, nagradzając kreatywność i odwagę w podejmowaniu decyzji. Mimo losowości, która jest nieodłącznym elementem gatunku roguelike, Balatro sprawia wrażenie gry uczciwej. Sukces rzadko bywa dziełem przypadku, znacznie częściej wynika z umiejętnego zarządzania zasobami i dobrego planowania kolejnych ruchów.

Oprawa audiowizualna, choć minimalistyczna, doskonale spełnia swoją rolę. Charakterystyczny styl graficzny i hipnotyzująca muzyka tworzą unikalny klimat, który dodatkowo wzmacnia efekt „jeszcze jednej rundy”.

Podsumowując, Balatro to niezwykle wciągający i pomysłowy roguelike, który potrafi pochłonąć bez reszty. To jedna z tych produkcji, do których wraca się regularnie, nawet „na chwilę”, która kończy się po kilku godzinach. Ja w Balatro spędziłem na ten moment 750 godzin i zrobiłem w niej wszystko co było do zrobienia, największym problemem było wyzwanie, w którym trzeba pokonać grę na najwyższym poziomie trudności bez użycia ani jednego jokera albo posiadanie złotej naklejki na każdym ze 150 jokerów.

Ocena: 10/10 i nie tyle polecajka co rzućcie wszystko i grajcie w balatro !

Znacie jakiś dobry poradnik to tej gry, bo zacząłem ostatnio grać, a że nigdy nie grałem w nic karcianego oprócz "Wojny", to trochę jeszcze się w niej gubię - mimo iż metodą prób i błędów udało mi się wygrać kilka rozdań.