Sprzedawcy

Dzien dobry.

Jezeli bedzie to podyktowane przyszlym/stalym ktory mam rabatem... tym bardziej dzien dobry.

W sumie nie mam takich sytuacji ale jeśli byłby to sprzedawca do którego często przychodzę, czasami zamienię słowo, zażartuje to czemu mam nie mówić dzieńdobry. Jeśli to tylko osoba z którą dialog wygląda mniej więcej tak.

-Dzień Dobry
-Czypindzisiąt
-Proszę
- Dowidzenia

To nie witam się bo i tak pewnie jestem jednym z setek klientów dziennie których ten sprzedawca obsługuje.

...czy kiedy mijacie na ulicy sprzedawce, u którego jesteście stałym klientem, to czy mówicie mu grzecznie dzień dobry, czy traktujecie go jako nieznajomego.

Oczywiście, że należy się elegancko z szacunkiem ukłonić. Tylko ludzie o małej wyobraźni lekceważą i udają,że nie znają sprzedawców. Tymczasem jak pokazuje historia nigdy nie wiadomo kiedy sprzedawca stanie się kimś bardzo ważnym, o którego względy usilnie się zabiegało.
Nie ma pewności, że nigdy nie wrócą czasy, gdy sprzedawca sprzedawał spod lady towary dla swoich znajomych.
Wszechwładzę sprzedawcy zrozumie osoba, która np stała z wiszącym jęzorem w monopolu a za ladą panisko, które mogło jednym gestem skrócić męki kaca i wyciągnąć spod lady flaszkę, lub wydać wyrok i pokazać drzwi.

Nigdy nie wiadomo, czy nie przyjdzie czas, gdy trzeba będzie zrobić zakupy "na zeszyt". Znajomy sprzedawca to skarb i lokata kapitału na przyszłość. Dlatego należy mówić mu dzień dobry, nawet jak jest gbur.

Wchodząc do sklepu od progu wołam do niej/niego: cześć, witam, dzień dobry jak leci, co słychać - witając się wylewnie i konwersując przez kwadrans. Widząc się poza sklepem na jego/jej powitanie patrzę nonszalancko z zimnym nieprzyjaznym spojrzeniem mówiąc z wyrzutem: przepraszam, czy my się znamy?