Recenzja gry 27 marca 2012, 11:21

autor: Kayleigh

Mroczny thriller twórców serii Runaway – recenzja gry Yesterday

Satanistyczna sekta, alchemiczne praktyki, mroczny klimat, amnezja, przemoc, tortury, pentagramy i krzyże – to naprawdę gra Pendulo Studios? Przekonaj się w recenzji ich najnowszego dzieła: Yesterday.

Recenzja powstała na bazie wersji PC.

Skoro gra ma być mroczna, finał niewątpliwie powinien rozegrać się w ruinach starego kościoła w Szkocji.

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
PLUSY:
  • fascynująca, wciągająca, przejmująca i pełna zaskakujących sytuacji historia;
  • poruszający, wiarygodny główny bohater;
  • charakterystyczne i interesujące z punktu widzenia psychologii pozostałe postacie;
  • prześliczna grafika i klimatyczna muzyka;
  • ciekawy sposób narracji;
  • przydatny system podpowiedzi;
  • niewygórowany poziom zagadek.
MINUSY:
  • długość gry;
  • bezgłośne komentarze bohaterów;
  • słabo widoczne namierzanie hotspotów.

Kocham gry Pendulo Studios. Za wciągającą, intrygującą, odjechaną fabułę. Za nietuzinkowe, przekonujące, nieco (albo i nieco bardziej niż nieco) szurnięte postacie. Za uroczy, barwny, często groteskowy świat. Za przepiękną, wpadającą w ucho muzykę. A przede wszystkim za kapitalne, absurdalne, genialne poczucie humoru, obecne w zwariowanych dialogach i komentarzach, w przerysowanym wyglądzie lokacji i bohaterów, w nieprawdopodobnych zwrotach akcji. Stanowiące o istocie, klasie i finezji dzieł tego studia. O tym, że bawią one, relaksują, pobudzają do śmiechu.

I oto moi ulubieni autorzy uparli się zrobić thriller. Ach, joj – pomyślałam, ze sporymi obawami odpalając Yesterday.

Yesterday zwiastun na premierę

Yesterday zwiastun na premierę [1:26]

Hiszpańska firma powstała w 1994 roku i w tym samym roku zadebiutowała przygodówką Igor. Światową sławę przyniosła jej pierwsza część trylogii Runaway. Kolejne (Sen żółwia i Przewrotny los) ugruntowały pozycję tego świetnego studia. W ubiegłym roku autorzy ci na kanwie jednego ze swych wcześniejszych dzieł (Hollywood Monsters) opracowali przesympatyczne The Next Big Thing, w naszym kraju wydane przez Ubisoft, podobnie jak ostatnia część Runaway. Pozostaje trzymać kciuki, by Yesterday, pierwsza mroczna gra tych utalentowanych twórców, trafiła również do sklepów w Polsce.

Na szczęście nie ma tak, że twórcy trylogii Runaway absolutnie odcięli się od swych korzeni. Od pierwszych minut zabawy charakterystyczna dla nich komiksowa kreska jest rozpoznawalna, mimo że poruszamy się w środowisku przedstawionym bardziej realistycznie niż w poprzednich grach. Bohaterowie również naznaczeni są tym specyficznym sznytem, typowym dla postaci Pendulo. A opowiadana historia stanowi majstersztyk pomysłowości, intrygi i oryginalności, choć tym razem nie bazuje na kontaktach z UFO czy pokręconych relacjach z potworami i nie natrafiamy w niej na transwestytów. Na dodatek faktycznie jest mroczna, aczkolwiek tak prawdziwie i lekko wstrząsająco dopiero pod sam koniec. Niemniej już sam ekran startowy i kapitalne intro jednoznacznie wskazują, żebyśmy nie nastawiali się na absolutnie beztroską rozrywkę.

W każdej szanującej się przygodówce przeszukanie śmietnika jest obowiązkowe.

Oto w Nowym Jorku giną bezdomni. Charytatywna organizacja „Dzieci Don Kichota” wysyła swoich wolontariuszy, by ostrzegli kryjących się w różnych dziwnych i zapomnianych przez Boga miejscach włóczęgów o grożącym im niebezpieczeństwie i udzielili niezbędnej pomocy. W ten sposób poznajemy pierwszą dwójkę bohaterów – Henry`ego White’a i Samuela Coopera, którymi sterujemy na samym początku, a także króciutko pod koniec zabawy. Natomiast główną grywalną postacią jest tajemniczy John Yesterday, melancholijny mężczyzna bez przeszłości, a może właśnie z przeszłością aż nazbyt bogatą – tego tak naprawdę nie wiemy, ponieważ John cierpi na amnezję i przez większość czasu gry próbuje dowiedzieć się, dlaczego tak się stało, czego nie pamięta i skąd na jego dłoni wzięła się tajemnicza blizna w kształcie litery Y. Oczywiście John (i parę innych osób) znajduje się w wielkim niebezpieczeństwie, a zadaniem gracza jest szczęśliwie przeprowadzić go przez szereg emocjonujących perypetii i zaskakujących wydarzeń.

Recenzja gry The Last Guardian – gry są sztuką, choć czasem źle zoptymalizowaną
Recenzja gry The Last Guardian – gry są sztuką, choć czasem źle zoptymalizowaną

Recenzja gry

The Last Guardian przez wiele osób został spisany na straty, bo mało kto spodziewał się, że gra sprosta oczekiwaniom. Technologicznie nierówne dzieło Fumito Uedy zawiera jednak tak duży ładunek emocjonalności i miłości, że warto się pomęczyć.

Recenzja gry Silence – baśniowy samograj
Recenzja gry Silence – baśniowy samograj

Recenzja gry

Silence to jedna z najbardziej uroczych baśniowych gier przygodowych, jakie pojawiły się w ostatnich latach – do wzruszenia się, do pośmiania, do zasmucenia, niekoniecznie do wielkiego główkowania.

Recenzja gry Batman: Arkham VR - ciekawy, choć krótki eksperyment
Recenzja gry Batman: Arkham VR - ciekawy, choć krótki eksperyment

Recenzja gry

Zawsze chciałem zostać superbohaterem. Dzięki studiu Rocksteady i ich finalnym rozdziale przygody z Mrocznym Rycerzem w końcu mam taką możliwość. Sprawdziliśmy jak w akcji prezentuje się Batman: Arkham VR i... jest przede wszystkim za krótko.

Komentarze Czytelników

Dodaj swój komentarz
Wszystkie komentarze
27.03.2012 13:13
Andre25
78
Konsul

Ten mroczny klimat gry mnie jakoś nie przekonuje przez tę grafikę animowaną.Ostatnio grałem przy takiej oprawie w grę The Next Big Thing i nie to,że gra słaba to krótka.Co prawda uwielbiam mroczny thrillery w przygodówkach,ale ten tytuł ominę szeroki łukiem.Już wolę powrócić to kapitalnej serii Black Mirror czy świetnego Lost Horizona.

27.03.2012 13:23
odpowiedz
koobon
82
Legend

Szkoda, że bohaterowie nie opowiadają o tym co się dzieje na ekranie. W pierwszej chwili myślałem, że coś mi się popsuło.
Z tą "prześliczną grafiką" też bym nie przesadzał. Nawet jak na przygodówkę są to co najwyżej wyższe stany średnie.

Ale gra jest fajna, ten dziwaczny miks klimatów Pendulo i Still Life o dziwo sprawdza się całkiem nieźle. Trzeciego Gabriela Knighta to nie przebija, ale i tak jest bardzo dobrze.

27.03.2012 13:23
odpowiedz
Kayleigh_
52
Centurion

Grafika jest miejscami rzeczywiście nie tak mroczna jak w bardziej realistycznych grach, miejscami w ogóle niemroczna, bo Pendulo, to Pendulo... Ale... klimat niesamowicie tworzy muzyka i cała historia oraz bohaterowie.
Nie jest to z pewnością mroczność w stylu Darkness Within, ale jeśli chodzi o zaangażowanie nas w losy bohatera, spokojnie, choć może dla wielu obrazoburczo (bo to jednak inna stylistyka), porównałabym Yesterday z Black Mirror...
Natomiast długością gra, niestety, zbliżona jest do TNBT. :(

28.03.2012 18:40
odpowiedz
A.l.e.X
94
Alekde

no, no widze że to naprawdę świetna przygodówka ! muszę się z nią zapoznać bliżej

07.04.2012 19:10
odpowiedz
ttwizard
150
AzoriuS

Pograłem z 2 godziny i jestem zawiedziony. Brakuję mi tego klimatu, który tak niektórzy zachwalają. Uważam, że Yesterday to takie pomieszanie z poplątaniem, bo niby aspiruję na poważną grę, lecz grafika i dialogi kierują tą przygodówke bardziej pod bajkowy thriller. Absolutnie nie zgadzam się z porównaniem przez #3 do Black Mirror, które jest znacznie bardziej mrokiem owiane.

08.04.2012 01:40
odpowiedz
Kayleigh_
52
Centurion

Pograj dalej :D. W grze trzeba koniecznie dojść przynajmniej do rozmowy z Borisem w Happy Dale. Co do większej mroczności - poczekaj do finału... A poza wszystkim moje porównanie z BM nie dotyczyło mroku, tylko stopnia zaangażowania w losy bohatera. :)

13.04.2012 17:19
odpowiedz
ttwizard
150
AzoriuS

Dam "Yesterday" drugą szanse, ale może w trochę późniejszym terminie. Ja tam bardzo się cieszę chociaż z tego, że przygodówki nadal istnieją i co jakiś czas dostajemy nową produkcje. Czy podpasuję to kwestia gustu, ale "yesterday" jeszcze nie jest u mnie spalone doszczętnie :)

14.04.2012 19:37
odpowiedz
Kayleigh_
52
Centurion

Nie powinno :). Napisz, jakie wrazenia, jak juz przejdziesz calosc. :D

Dodaj swój komentarz
Wszystkie komentarze