Bloodborne

Przywdziewajcie cylindry i płaszcze, ostrzcie ząbki na krwistą rozgrywkę. Bloodborne to kolejna fantastyczna produkcja studia From Software, które po sukcesach Demon’s i Dark Souls zachowało zimną krew i stworzyło piękną grę.

Najlepsze, co stworzyło FromSoftware i wątpię, żeby udało im się dostarczyć coś lepszego. Zagrało niemal wszystko - od stylu artystycznego, rozgrywki, muzyki, klimatu. Zabrakło tylko lepszej optymalizacji, ale to nic w obliczu zalet. Ubóstwiam!

Parę dziwnych skoków poziomu trudności - nie zawsze wzwyż - i stosunkowo prości bossowie nie zmieniają faktu, że Bloodborne wciąga bez reszty. Ogromna w tym zasługa projektu poziomów i klimatu, ale przede wszystkim walki, która beszta za pasywność, wynagradzając ryzyko i agresję. Zwiększony nacisk na parowanie – tutaj wykonywane przy pomocy broni palnej – i szeroki arsenał diametralnie różniącego się od siebie oręża sprawia, że potyczki w tej grze są naszprycowane adrenaliną i poczuciem balansowania na krawędzi życia i śmierci, co tylko podkreśla genialna, orkiestralna ścieżka dźwiękowa.

Bloodborne to najlepsza gra FromSoftware. Wybitnie zaprojektowanie lokacji zaczynając od samego design'u architektury miasta przez doskonałe umiejscowienie skrótów. Fabuła/Lore przeraża, intryguje, fascynuje. Oczywiscie jak w kazdej grze fromsoftware samemu trzeba ją odkryć Design bossów wyśmienity wraz z muzyką która jest gęstą, mroczna, chaotyczna budują klimat iście horrorowy . Poziom trudności wyśmienity, gra rozpoczyna się przyjaźniej, jednak potem jest trudno jak zawsze :) Dwa tryby broni naprawdę robią świetne wrażenie i są mega przydatne do robienia rozmaitych combosów.

Dziś udało mi się ukończyć Bloodborne. No po prostu dla takich gier kupuje się konsolę. Zacznijmy od plusów:- gameplay, już wiem że gry soulslike będą przeze mnie lubiane i już planuję dorwać Ds3. Przemyślana walka, nie jakieś tam bezsensowne machanie orężem. Od początku grałem rozpruwaczem, bardzo mi podeszło atakowanie rozkładaniem i składaniem broni.- klimat i strona artystyczna. Świat gry ma to coś że chce się zobaczyć jego kolejne lokacje.- różnorodność wrogów, nie tylko bossów ale też zwykłych przeciwników- walki z bossami, serio potrafiłem się lekko trząść po niektórych długich, ciężkich walkach zwłaszcza gdy fiolki z krwią były na wyczerpaniu ;Dminusy:- grafika do pięknych nie należy choć jest przyzwoita- pomimo patchów są wyraźne spadki płynności ale szczęśliwie nie mają wpływu na walkę - (subiektywna ocena) fabuła ukryta w tle, niespecjalnie lubię wszystko czytać w grach, wytrąca mnie to trochę z rozgrywki.- możemy zginąć przez jakieś elementy których nie widać, np jakiś kamień czy inny mały element na którym utkniemy. Na pewno jedna z gier dla których warto mieć Ps4, nie błyszczy od strony technicznej ale cała reszta super, po prostu pomimo poziomu trudności chce się w to grać. Gra tylko na samym początku jest wściekle trudna, najwięcej razy mnie pokonał Ojciec Gascoigne potem za 2-4 razem wygrywałem z bossami.... skoro skończyłem Soulslike'a to chyba nie jestem casualem ;D

Gra rewelacyjna, jak większość gier od From Software, wysoki poziom trudności, ale nie przesadzony, myślę że delikatnie łatwiej niż w Dark Soulsach, niesamowity klimat, przepiękna muzyka, ciekawszy i szybszy system walki niż w DS, długość gry tak na max 30h, bez Lochów KielichaNa minus to muszę zaliczyć te ww. Lochy Kielicha które są beznadziejne, wiem że są opcjonalnie, ale że chciałem pokonać wszystkich bossów w grze, to nie dałem rady klepać praktycznie te same lokacje i farmic przedmioty do odblokowania kolejnych głębokości, szkoda zepsutego potencjału. Ale te lochy i tak nie mają wpływu na ostateczną ocenę bo gra jest bardzo bardzo dobra.

Zazdroszczę ogrania BB na 60 fps. Żadna gra nie skorzystałaby tak z rimejku, który ogarnąłby antyaliasing i uplynnił rozgrywkę.Tak się składa, że przeszedłem ER, w drugiej kolejności były pierwsze Soulsy, a teraz właśnie przeszedłem Bloodborne. Jakiś tydzień temu.Co tu dużo mówić, genialna gra.Może zabrzmi to nieco kontrowersyjnie, ale był też to najłatwiejszy tytuł, jaki przeszedłem w gatunku (czeka mnie kilka tytułów od FS, wliczając w to Sekiro). Absolutnie nie dlatego, że jest "prosta", ale to osobista preferencja. Walka w BB przypomina taniec. Jest płynna, szybka, responsywna i dynamiczna. Soulsy, czy ER bazują bardziej na taktycznej walce, wymagającej więcej cierpliwości.W BB paradoksalnie, jedynie trochę trudności miałem z ...uwaga, Romem. Natomiast Orphan, Ludwig i reszta zawartości na luzie. To nie zmienia faktu, że gra jest jedyną w swoim rodzaju perełką. Ten flow walki po prostu mi kliknął, ale nie oznacza to, że gra sama w sobie nie była wyzwaniem, bo już same lokacje bywały ciężkie i zaskakujące. Niektóre runbacki dawały popalić, a pewne lokacje nakładały na gracza ogromną presję. I bardzo dobrze, bo mimo tego, że wyjątkowo fajnie siadły mi bossfighty, to niektóre aspekty popamiętam ;).To, co najbardziej mnie urzekło, to to, jak pięknie DLC rozwija historię kościoła i samych tropicieli. Sama historia jest mroczna i jednocześnie bardzo zaskakująca. Cały lore związany z Kos, wioską rybacką, laboratorium, Marią, wywołuje ciary na plecach i choć dziwnie to zabrzmi, to również żałość. Jednocześnie rzuca nowe światło na konstrukcję całego świata. Myślę, że rozwinięcie tego uniwersum i nowa część lub przynajmniej remake, to coś, co być może nie pojawi się szybko, ale raaaczej kiedyś się pojawi. Byłem zachwycony, mimo, że przecież grę przeszedłem już po pokonaniu Elden Ringa, który technologicznie przeszedł ogromną drogę.Tak więc pomimo upływu wielu lat od wydania tego tytułu, pierwsze spotkanie z BB to naprawdę świetne doświadczenie, a na pewno dość unikalne.