I Am Alive

Koniec świata według kalendarza Majów zbliża się wielkimi krokami, zanim więc przyjdzie co do czego, Ubisoft postanowił wziąć udział w straszeniu graczy. Jest straszno, ale chyba nie o taki efekt chodziło twórcom gry I Am Alive.

Gra z wielkim potencjałem, ale niestety niewykorzystanym. Mimo wielu niedociągnięć ja przy tym tytule bawiłem się wyśmienicie, szkoda, że tak krótko i z tak słabym zakończeniem, choć zakończenie wskazuje na to, że powinniśmy dostać kontynuację, której raczej nie ma w planach. System wspinaczki zaskakiwał mnie w niektórych momentach, czułem się jakbym grał tutaj w Assasin's Creed. Pięknych widoków w klimacie postapo nie brakowało, przy obecnych silnikach graficznych pewnie wyglądałoby to cudownie, ale jak na tamte czasy i tak spoko. System walki to coś pięknego, w końcu nie walimy ton ołowiu w przeciwników ze względu na małą ilość dostępnych naboi do naszego pistoletu i myślimy, kogo pierwszego zdjąć maczetą, kogo łukiem a dla kogo zostawić kulkę, tutaj naprawdę świetnie to zrealizowali. Odnośnie łuku to przez całą grę miałem chyba aby jedną strzałę, którą wyciągałem z przeciwników po ich eliminacji i potem używałem jej dalej. Pomaganie ludziom napotkanym na ulicach miasta jak i w pozostałych jego częściach dla mnie troszkę bez sensu, oddajemy cenne przedmioty typu apteczki czy inne medykamenty, które przywracają nam życie a w zamian dostajemy głupią 'kontynuację', które powinny być nielimitowane, po prostu punkt kontrolny ostatnim zapisem i od niego wracamy jeśli polegniemy. Czasem za takową pomoc nie dość, że musieliśmy zmarnować kilka kul to jeszcze nic na tym nie zyskaliśmy, mówię tu np o kobiecie siedzącej na ławce krzycząc o pomoc, czy o ludziach uwięzionych w metrze przez kanibali. Motyw z noszeniem dziewczynki na plecach, wspinaniem się razem z nią jak najbardziej był wspaniałym pomysłem. Fabularnie bardzo ciekawie, troszkę przewidywalnie, ale na samym końcu gra nie ma istotnego zakończenia po jakie dążyliśmy przez całą przygodę, czyli odnalezienie żony i córki naszego bohatera, poznaje zaś on inną kobietę z dzieckiem i ich pomagiera na wózku. Momentami sceny bardzo przerażające, niczym z jakiegoś filmu grozy. I to chyba wszystko na co chciałem zwrócić uwagę odnośnie tego tytułu, polecam!

Ciekawe miasto i wspinaczka. Walka nie porywa ale nie jest też głównym daniem gry. Najciekawsza jest eksploatacja świata i klimat.

Moja ocena 6.0Na samym początku naprawdę dobrze się zapowiadała. Ograniczone zasoby, licznik zmęczenia, pył w którym zbyt długo nie można przebywać stwarza niezły survival . Do tego dochodzą prawdziwe wybory moralne typu z kim podzielić się bezcennymi zapasami. Klimat jest naprawdę gesty. Aż tu nagle gra się kończy robiąc wrażenie iż skończyło się dopiero pierwszy rozdział. Główny cel bohatera ( który niestety nawet nie ma imienia ) jest odnalezienie rodziny w zniszczony przez kataklizm mieście, a po około 25 % gry nasz podopieczny całkiem zapomina po co przybył i zajmuje się czymś innym. Z mechanizmów brak craftingu i bardzo ubogi system skradania. Widać że twórcy stworzyli I Am Alive dla eksperymentu i niestety nie sprzedał się zbyt dobrze przez co projekt nie jest kontynuowany. A szkoda bo naprawdę zagrałbym w poprawioną kontynuacje. Podsumowując średniak i wielki przykład niewykorzystanego potencjału.