Polecamy Recenzje Przed premierą Publicystyka Warto zagrać

Symulator kozy Recenzja gry

Recenzja gry 3 kwietnia 2014, 13:34

autor: Przemysław Zamęcki

Gra we wszystko na wszystkim. Fan retro gratów i gier w pudełkach, które namiętnie kolekcjonuje.

Recenzja gry Goat Simulator - dobry żart i beznadziejnie głupia gra

Najtrudniejsza recenzja w życiu każdego krytyka najczęściej odnosi się do dzieła, którego ten ni w ząb nie potrafi zrozumieć. Symulator kozy powstał dzięki żarcikowi i ma szansę nawet przez kilkadziesiąt minut spełniać swą rozrywkową funkcję.

Recenzja powstała na bazie wersji PC.

PLUSY:
  1. można się przez około godzinę pobawić...
MINUSY:
  1. tylko po co?

Symulator kozy nowej generacji przygotowany przez szwedzkie Coffee Stain Studios to beznadziejnie głupia gra, niewarta wydania na nią nawet eurocenta, a co dopiero dziesięciu euro. Zamiast tego lepiej kupić sobie hula hop lub skakankę. Jedynym pozytywnym aspektem ma być możliwość stania się na chwilę kozą. Ile prawdy jest w tym opisie przygotowanym przez samych autorów Goat Simulatora?

Od jakiegoś czasu deweloperzy zalewają rynek symulatorami, nie ma co w nich jednak wypatrywać nowoczesnych samolotów bojowych czy choćby maszyn cywilnych. Od wielu lat to zupełna nisza, która gdyby nie pasjonaci, już dawno trafiłaby na śmietnik historii. Kiedyś szczytem ekstrawagancji wydawał się japoński symulator autobusu, dzisiaj tego typu produkcje są dostępne w całej Europie na wyciągnięcie ręki. Pozostaje kłopotliwe pytanie, czy do gry, która nawet nie próbuje udawać czegoś czym nie jest, powstałej w czasie warsztatów twórczych z zadaniem odreagowania ciężkiej pracy nad poważniejszymi tytułami, jest sens podchodzić w racjonalny sposób? Wszak to tylko żart, który gdyby nie internetowa społeczność, umarłby śmiercią naturalną w szwedzkich kazamatach dla porzuconych plików.

Recenzja gry Goat Simulator - dobry żart i beznadziejnie głupia gra - ilustracja #2
Koza odrzutowa.

Przyjdzie koza do woza

Goat Simulator jest sandboksem w pełnym tego słowa znaczeniu. Twórcy przygotowali lokację wypełnioną kilkoma atrakcjami, w której gracz może robić co mu się żywnie podoba. Jedynym widocznym aspektem jakiegokolwiek postępu jest licznik punktów i zestaw prostych wyzwań polegających na przykład na spowodowaniu wybuchu na stacji benzynowej czy wygrania walki kozłów. Przy czym wszystko to, czego jesteśmy świadkami, jest całkowicie fikcyjne. W tej grze-żarcie, napędzanej trzecią iteracją silnika Unreal, wszystko jest bowiem umowne i pełne bugów, które to mają być zresztą jedną z głównych atrakcji. Beznadziejnie animowana koza wchodząca po drabinie i wyginająca szyję we wszystkie strony jest głównym bohaterem widowiska. Poza nią niewielki obszar gry wypełniają wybuchające w zetknięciu z rogami samochody, nieruchome ludziki na pikiecie, podrygujący sąsiedzi przy grillu, widzowie na samochodowym pokazie i obserwatorzy krwawych walk kóz. Na otoczenie składa się kilka domów, basen, plac budowy z dużym dźwigiem i ośrodek badań nad niską grawitacją. Daje to maksymalnie godzinę zabawy, w czasie której dociekliwy gracz będzie w stanie zobaczyć wszystko, co chcieli zafundować mu autorzy. Łącznie z kilkoma ukrytymi lokacjami, które chyba najbardziej przypadły mi do gustu. Sęk w tym, że trwało to jakieś pół minuty na sztukę.

Recenzja gry Goat Simulator - dobry żart i beznadziejnie głupia gra - ilustracja #3
Samochody będące w ruchu są w grze niezniszczalne.

Gdyby kózka nie skakała...

Granie w Goat Simulator to doskonała okazja by zastanowić się nad sensem życia, jedynie okazyjnie przerywana nieco irytującym sterowaniem. Szczególnie kiedy znajdziemy silnik rakietowy, który założony na grzbiet kozy niczym siodło pozwala poderwać ją do nieskoordynowanego lotu. Wzlatując, za pomocą jednego przycisku znacznie spowalniamy czas i przeżywamy prawdziwe katharsis. A przynajmniej staramy sobie wyobrazić, że je przeżywamy, bo ta głupia gra wywołuje albo niekontrolowalny wybuch śmiechu, albo nerwicę – reakcja, jak sądzę, zależy od typu gracza. Zainteresowanym proponuję sprawdzenie się w teście Bartle’a.

Recenzja Luigi’s Mansion 3 – gry, która was nie interesuje, ale z którą świetnie byście się bawili
Recenzja Luigi’s Mansion 3 – gry, która was nie interesuje, ale z którą świetnie byście się bawili

Recenzja gry

Przyjaciele ze świata Mario i Luigiego trzykrotnie odwiedzali nawiedzoną posiadłość i wciąż nie nauczyli się, że to nie najlepszy pomysł na urlop. I dobrze! Bo Luigi's Mansion 3 to dobra kontynuacja na platformie Nintendo Switch.

Recenzja gry The Legend of Zelda: Link's Awakening – nowoczesny oldschool z szacunkiem dla oryginału
Recenzja gry The Legend of Zelda: Link's Awakening – nowoczesny oldschool z szacunkiem dla oryginału

Recenzja gry

Gier z serii The Legend of Zelda nigdy za wiele. Tym razem Nintendo po raz kolejny sięga w przeszłość, by przywrócić blask jednej z najlepszych mobilnych przygód Linka, powstałej w 1993 roku na Game Boya Link’s Awakening.

Recenzja gry Spyro Reignited Trilogy – wielki powrót smoczej legendy
Recenzja gry Spyro Reignited Trilogy – wielki powrót smoczej legendy

Recenzja gry

Smok Spyro to kolejna po Crashu Bandicoocie legenda pierwszego PlayStation, która powraca w naprawdę wielkim stylu. Reignited Trilogy jest świetnym zestawem trzech gier, które zaoferują dobrą zabawę zarówno starym, jak i młodziutkim fanom platformówek.